نوروپاتی محیطی چیست؟

 
نوروپاتی محیطی اختلال در اعصابی است که از مغز و طناب نخاعی سرچشمه می گیرند. بیماران مبتلا به نوروپاتی محیطی ممکن است شرایطی همانند خارش، بی حسی و احساس غیرمعمول، ضعف و دردهای سوزاننده را تجربه کنند.

 
عوامل به وجود آورنده نوروپاتی چه هستند؟

 
1.       دیابت ملیتوس

 
2.       شینگلز(نورالژی پس از هرپس)

 
3.       کمبود ویتامین به ویژه ویتامین B12 و فولات

 
4.       الکل

 
5.       بیماری های اتوایمون از قبیل لوپوس، آرتریت روماتوئید یا سندرم گلین باره

 
6.       بیماری های توارثی از قبیل نفروپاتی آمیلوئید یا بیماری Charcot-Marie-Tooth (بیماری ارثی نورولوژیکی)

 
7.       ایدز خواه بر اثر بیماری به وجود آمده باشد یا از داروهای مورد استفاده در درمان آن منشاء گرفته باشد، سفلیس و نارسایی کلیوی

 
8.       قرار گرفتن در معرض سموم از قبیل فلزات سنگین، ترکیبات طلا، سرب، آرسنیک، جیوه و آفت کش های ارگانوفسفره

 
9.       داروهای مورد استفاده در درمان سرطان از قبیل وینکریستین(Vincasar, Oncovin) و سایر داروها ( به عنوان مثال آنتی بیوتیک هایی از قبیل مترونیدازول(Flagyl) و ایزونیازید(Nydrazid, Laniazid)

 
در حالی که دیابت و نورالژی پس از هرپس شایع ترین دلایل ایجاد نوروپاتی محیطی هستند اغلب دلایل ایجاد این بیماری ظهور نمی یابند. در چنین شرایطی نوروپاتی محیطی به عنوان ایدیوپاتیک (بدون عت) شناخته خواهند شد.

 
آیا درمانی برای نوروپاتی محیطی وجود دارد؟

 
درمان صورت گرفته در نوروپاتی محیطی بستگی به عوامل ایجاد کننده آن دارد. بنابراین اولین گام در درمان این بیماری شناخت دلایل ایجاد کننده آن است.

 
·         کمبود ویتامین می تواند اصلاح شود.

 
·         دیابت می تواند تحت کنترل قرار گیرد ولی با این وجود نوروپاتی ممکن است بهبود نیابد. از این رو هدف اصلی در تشخیص زودهنگام دیابت جلوگیری از بروز نوروپاتی است.

 
·         نوروپاتی حاصل از درگیری نورون ها می تواند به وسیله فیزیوتراپی، تزریقات یا جراحی درمان شود.

 
·         درمان فوری با تزریق داروهای سمپاتومیمتیک می تواند شانس روند شینگلز را به سمت نورالژی پس از هرپس کاهش دهد.

 
اگر درمان ویژه ای در دسترس نباشد درد حاصله از نوروپاتی معمولاً از طریق داروها قابل کنترل است. ساده ترین درمان ها به کارگیری داروهایی هم چون استامینوفن، ایبوپروفن یا آسپرین است. ضد افسردگی های سه حلقه ای نظیر آمی تریپتیلن(Elavi) و داروهای ضد صرع همانند کاربامازپین(Tegretol) برای تخفیف درد ناشی از نوروپاتی محیطی نیز مورد استفاده قرار می گیرند. ماده شیمیایی موجود در فلفل تند که مسئول تندی این میوه است به صورت کرم برای تخفیف درد این بیماری به کار می رود. داروی پرگابالین(Lyrica) اخیراً از سوی FDA به منظور درمان نورالژی پس از هرپس و نوروپاتی محیطی تایید شده است و این درحالی است که دولکستین(Cymbalta) به تازگی برای درمان نوروپاتی محیطی مورد تایید قرار گرفته است.

 
اگر شما به نوروپاتی محیطی مبتلا هستید باید با پزشک خود تماس بگیرید زیرا بسیاری از عوامل به وجود آورنده نوروپاتی محیطی می توانند با موفقیت تحت درمان قرار گیرند.

 
نوروپاتی محیطی در یک نگاه

 
·         عوامل بسیاری هم چون داروها، دیابت، شینگلز، نارسایی کلیوی و کمبود ویتامین می توانند به وجود آورنده نوروپاتی محیطی باشند.

 
·         بسیاری از عوامل به وجود آورنده این بیماری می توانند به طرز موفقیت آمیزی تحت درمان قرار گیرند.

 
·         درمان نوروپاتی محیطی بستگی به عوامل به وجود آورنده آن دارد.

+ تاریـــــــخ 87/01/10 ساعــــت 21:17نویــــسنده فیزیوتراپیست- مانوال تراپیست فرجود شکوهی |