تبليغاتX
من و دکترای حرفه ای فیزیوتراپی dpt - به یاد پابلو نرودا شاعر شیلییایی
ایجاد دکترای حرفه ای فیزیوتراپی dpt
 

 

هوا را از من بگیر ،اما خنده ات را نه....

 


خنده تو
 
نان را از من بگیر،اگر می خواهی
هوا را از من بگیر، اما
خنده ات را نه
.
گل سرخ را از من مگیر
سوسنی را که میکاری،
آبی را که به ناگاه
در شادی تو سر ریز می کند،
موجی ناگهانی از نقره را
که در تو می زاید.
از پس نبردی سخت باز می گردم
با چشمانی خسته
که دنیا را دیده است
بی هیچ دگرگونی،
اما خنده ات که رها می شود
و پروازکنان در آسمان مرا می جوید
تمامی درهای زندگی را
به رویم می گشاید.
عشق من،خنده تو
در تاریک ترین لحظه ها می شکفد
و اگر دیدی ،به ناگاه
خون من بر سنگفرش خیابان جاری ست،
بخند،زیرا خنده ی تو
برای دستان من
شمشیری است آخته.

خنده ی تو، پائیز
در کناره ی دریا
موج کف آلوده اش را
باید بر افرازد،
و در بهاران،عشق من،
خنده ات را می خواهم
چون گلی که در انتظارش بودم،
گل آبی ، گل سرخ کشورم که مرا می خواند
بخند بر شب
بر روز،برماه،
بخند بر پیچاپیچ
خیابان های جزیره،بر این پسر بچه کمرو
که دوستت دارد،اما آنگاه که چشم می گشایم و می بندم،
آنگاه که پاهایم می روند و باز می گردند،
نان را ، هوا را،
روشنی را،بهار را،
از من بگیر
اما خنده ات را هرگز
تا چشم از دنیا نبندم.


 

+ تاریـــــــخ 88/05/30 ساعــــت 22:53نویــــسنده فیزیوتراپیست- مانوال تراپیست فرجود شکوهی | داغ کن - کلوب دات کام

Google


در كل اينترنت
در اين سايت