من و دکترای حرفه ای فیزیوتراپی dpt

ایجاد دکترای حرفه ای فیزیوتراپی dpt

www.dpt.ir

مسلم است که پایه گذاری فیزیوتراپی در ایران در سالهای ۱۳۴۴تا ۱۳۵۵دارای

مشکلات خاص خود بوده است و دور از اهداف حرفه ای و علمی فیزیوتراپی بوده

است. و این میراث ناقص تاثیر عمیق خود را بر روند فیزیوتراپی در کشور گذارده

است.نواب (فیزیاتریس)رئیس اولین مدرسه فیزیوتراپی (۱۳۴۷-۱۳۵۴)میگفت:

این فیزیوتراپیست ها را همیشه تکنسین نگه خواهم داشت.

میراث خواران وی نیز چنین کردند و روند فیزیوتراپی فاقد متدلوژی مناسبی گشت.

حال گروهی فیزیوتراپیست از همکاران محترم ما بر این پایه های سست ابته با

تلاش بالا رفته اند و قبل از اینکه ماهیت شغلی فیزیوتراپی در ایران شکل بگیرد

مقاطع تکمیلی رشد یافته است.بصورتی که ما بدون امکانات چهارمین کشور دنیا

بودیم که دارایPhDفیزیوتراپی شدیم و هنوز به عنوان پراکتیشینر قابل ارزیابی

نیستیم.

اعضای محترم علمی دانشگاه ها در این شرایط گاهی با ترس به رشد فیزیوتراپی در

جنبه های حرفه ای نگاه می کنند و بسیاری مواقع بی توجه!!!

فیزیوتراپی رشته ای پراکتیس بیس است و روند کلینیکی آن را حمایت می کند.

حال فیزیوتراپی در یک تغییر وسیع به سمت دکترای حرفه ای حرکت کرده است و هنوز

از میان اعضای هیئت علمی نشانی از حرکت و حمایت دیده نمی شود.

و این قماری بزرگ توسط این گروه است و بازنده اصلی هم اینها خواهند بود.

در خلوت این عزیزان اسنادی را امضاء می کنند که نتیجه ای جز بدبختی برایشان

نخواهد داشت.

بطور مثال امضاء شرکت پزشکان در دوره تکمیلی PhD فیزیوتراپی توسط

همین گروه صورت گرفته است.و امضاء کنندگان بدبختی ابدی را برای این موضع

خود خریده اند.

در خاتمه امید است این گروه از خواب بیدار شوند و کمک حالی برای فیزیوتراپی

در کشور گردند.

http://irandpt.blogfa.com/

+ تاریـــــــخ 87/11/18 ساعــــت 12:59نویــــسنده فیزیوتراپیست- مانوال تراپیست فرجود شکوهی |